Evliya Çelebi Seyahatnamesi’nde 1649 tarihinde Sivas’ı ziyaret ettiğinde 44 mahalle 6060 ev olduğunu söylüyor. Bugün bakıyoruz Sivas’ta 63 mahalle var. Neden acaba hala bu noktadayız diye düşünüyor muyuz ? Bu durumdan kurtulmanın hesaplarını yapıyor muyuz ?

Artık Sivas’ta bazı şeylerin değişme zamanı gelmiştir. Bu değişim hem bizimle olacak hem de bizi de değiştirecek. Artık Sivas’ın gelişme ve ilerleme zamanı gelmiştir.

Sivas’ta bazı kıpırdanmalar göze çarpmakla birlikte gelişmelerin henüz istenilen seviyede olmadığını söylemem mümkündür. Özellikle Sanayi alanında daha hızlı gelişmeler yaşanmasını beklemekteyiz. Bununla birlikte Sivaslının vizyonunun da bu değişimin gerçekleşmesi gerekiyor. Özellikle global dünya , açık pazar kavramları ile birlikte reklam ve tanıtım şeklinde Ar-Ge faaliyetlerinin yatırımcılar için olmazsa olmazlar haline gelmesi, kurumsal kimliklerin ve marka bilincinin zihinlerde iyice yer tutması gerekmektedir.

Şimdi sizlere Sivas’ta sanayi gelişimi ile alakalı bazı istatistiki bilgiler vereceğim.

Özellikle 1980 öncesi Sivas’ına baktığımızda imalat sanayindeki Özel Sektör firma sayısının birkaç tane ile sınırlıyken 2003′te bu rakamın 114′e 2005′te 318′e ulaştığını görmekteyiz. Bu da Sivas’ta Sanayi alanında önemli bir hareketliliğin başladığını göstermektedir.

Üretim yapan firmaların neredeyse tamamına yakınının Uluslararası Belge sertifikalarına sahip olması Sivas’ın markalaşması açısından son derece mühimdirki bu bilgiyi Sivas Sanayi Envanteri 2005 çalışmasından edindiğimi ifade etmeliyim.

Nisan 2008 tarihinde yayınlanan Yatırım Dergisi’nde geçen ifadelerle Sivas Organize Sanayi Müdürlüğü Sivas Ticaert İl Müdürlüğü ve Sivas TSO  istatistiklerine göre ;

Sivas’ta 1070 tane imalat yapan firma bulunmaktadır. Bunlardan 70 tanesi üretimde, 43 inşaat halinde, 113 OSB’de , 907 Sivas Küçük Sanayi Sitesinde 50 diğer bömlgelerde bulunmaktadır.

Sivas ilindeki faal şirket sayısı ; 1027′dir.

Sivas sanayi şirketlerinin % 6.82’si Sivas 1. Organize Sanayi Bölgesi, % 88.31′i K.S.S., % 4.87’si diğer bölgelerde faaliyet göstermektedir.

1. OSB’de 113 yatırımcıya alan tahsis edilmiştir. 2005′te 61 sanayi tesisi üretime geçmiştir. 4337 istihdam sağlanmıştır. 2006 sonu üretime geçen tesis 70′e ulaşmıştır.

KOSGEB’İn 2006 araştırmasına göre Sivas , sanayi gelişiminin % 54.03′ü 199 ile 2000 arasında % 25.81′i ise 2000 yılından sonra olmuştur.

10 ile 24 kişi arasında çalışan istihdam eden firma sayısı % 43 ile ilk sırada yer alırken 25 ile 100 kişi arasında çalışan istihdam eden firma sayısı  % 32.5 ile ikinci sıradadır. Bu da demek oluyorki artık Sivas’ta byük ölçekli işletmelerin sayısı artmaktadır.

2002′de 10 ve üzerinde işçi çalıştıran firma sayısının 102′den bugün % 63.72 artışla 167′ye ulaşması bunun en öenmli göstergelerinden birisidir.

İhracat Rakamlarına da değinmek gerekirse Sivas ihracatının ;

 2002′de 15,87 Milyon Dolar

2003′te 30,42 Milyon Dolar

2004′te 37,53 Milyon Dolar

2005′te 46,68 Milyon Dolar

2006′da 68 Milyon Dolar ile gerçekleştiğini söylemek gerekir. Bu istatistikten Türkiye ihracat rakamlarına paralel olarak Sivas ihracatının da önemli bir oranda arttığını ve aynı doğrultuda ilerlediğini yorumlamak mümkündür.

Herhangibir siyasi görüşe yakın veya uzak durmadan tamamen objektif bir şekilde özellikle İhracat konusunda Devlet Bakanı Sayın Kürşad Tüzmen’in ülkemiz ve şehrimiz ihracat rakamlarının artmasında önemli bir çalışma yaptığını gözlemlemekteyim.

Şimdi Sivas’ta bu gelişmelerin olduğunu söylemekle birlikte artık daha hızlı ve daha büyük çapta gelişmelere Sivas’ın ihtiyacı olduğunu belirtmek gerekecek. Başta Tekstil sektörü olmak üzere çeşitli sektörlerdeki eksiklikler ve Sivas’ın sanayi ve yatırım sorunları ile birlikte 2009 yılı ile birlikte Sivas’ta Yatırım Yapılabilecek Alanlar üzerine bir Saha Araştırması yapmayı düşünmekteyim.

Talha Gönülalan

Sivas el sanatları konusunda sadece ülkemizde değil dünyada önemli bir yere ve nama sahiptir.

Sivas’ta geleneksel el sanatları oldukça gelişmiştir. Sivas ilinin dünyaya tanıtan el sanatlarından en önemlileri Halıcılık ( Kilimcilik) ve Ağızlıkçılıktır. Bunlarla birlikte Dokumacılık, bakırcılık, gümüş işçiliği, çubukçuluk, çorap örücülüğü ve çakı-bıçak yapımcılığı en köklü el sanatlarıdır. Bunlardan çorap örücülüğü giderek önemini yitirirken, diğerleri günümüzde de sürdürülmektedir. Sivas’ın çok zengin kompozisyonlu ve renkli dokumaları ile kara kemik saplı Sivas bıçakları ünlüdür.

Başlıca Sivas El Sanatları şöyledir ;

SİVAS’TA HALICILIK ( SİVAS HALILARI )

Ülkemiz halıcılığında olduğu kadar dünya halı sanayinde de seçkin bir yeri bulunan Sivas halıları  Selçuklu devrinden (13.yy) beri bir ekol haline gelmiştir. Sivas halılarının en belirgin özellikleri kullanılan ipliğin inceliği ve kalitesi, iç boyamalarının orijinalliği, dokumadaki ustalık, ilmek sayısının fazlalığı ve üzerindeki motif, desen ve renk uyumunun ahengidir. Halılarda en az 12 çeşit olmak üzere 20-25′e varan renk çeşidi kullanılmaktadır.

Sivas ve ilçelerinde dokunan Sivas halıları Türk (Gördes) düğümü sistemiyledir. Günümüzde Sivas halıları denildiğinde tek düğüm sistemiyle yapılan, yuvarlak hatlı, madalyonlu ve küçük çiçek desenli halılar akla gelmektedir. Hereke kalitesinde ve Hereke desenli halılar da dokunmaktadır.

SİVAS’TA KİLİM DOKUMACILIĞI  ( Sivas Kilimleri ) 

Kilim dokumacılığı daha çok köylerde gelişmiştir. Şarkışla kilimleri oldukça meşhurdur. Bugün nadide Sivas kilimleri ülkemiz iç piyasasında yüksek talep görmektedir. Bu ürünlerin değeri oldukça fazladır. Sivas kilimlerinde bitkisel ve hayvansal motiflerin yanında geometrik ve sembolik veya figuratif motifler de vardır. Sivas kilimleri yünden dokunmaktadır. Ayrıca çözgünün sık olması ve çözgüde düğüm yada eklemlerden özenle kaçınılması değerine değer katmaktadır. Ayrıca 6–7 m kare büyüklüğünde kilimlere rastlanır. Geçmişte Gürün, Şarkışla, Yıldızeli ve Kangal’da dokunan kilimler renk ve desen açısından farklılık göstermekteydi. Sivas kilimlerinde Al, yeşil, mavi, kara ve turuncu en yaygın renklerdir.

Sivas’ta Çorap Örücülüğü:
Geçmişte Gürün’de çok gelişmiş olan çorap örücülüğü günümüzde kaybolmaya yüz tutmuştur. Burada tiftikten ince görünümlü çoraplar örülürdü. Doğanşar, Zara, İmranlı ilçelerimizde bu el sanatları halen sürdürülmektedir. Kullanılan stilize bitki, hayvan ve insan motifleri dokuyanın iç dünyasını yansıtacak biçimde işlenirdi. “Yandım Alamadım, Yarimi Eller Aldı, Kakül, Ergen Bıyığı, Eli Mektuplu, Elif-B, Aşık Kipriği, Gönül Kilidi, Katip Çimdiği ve Civan Kaşı” en yaygın motiflerdir.

Sivas’ta Çarıkçılık:
Bir zaman Anadolu insanının ayağının giyeceği ve süsü olan çarık günümüzde artık kullanılma-maktadır. Çok az sayıda kalan ustaları tarafından hediyelik eşya olarak yapılmaktadır. Sırımlı ve tokalı olmak üzere iki cinsi yapılmaktadır.

Sivas’ta Gümüş İşçiliği:
Çeşitli aşamalardan geçerek tel ve ince levha haline getirilen gümüşten ahşap malzeme kaplanarak gümüş çekmece ve gümüş nalınlar yapılır. Diğer bir gümüş işçiliği ise telkari, kalem işi savattır. Bu işçiliklerde gümüş kemerler, bilezikler, bardak ve fincan zarfları, çay tabakları, çay tepsileri, broşlar, ağızlıklar ve tespih süsleri gibi eşyalar yapılır. Son zamanlarda Sivas’ta en önemli yeni sektör kollarından birisi olan Gümüşçülük bu sayede Sivas’ın ülke çapında tanınması adına ön ayak olurken ayrıca bu sanatın Sivas’a has bir sanat olması noktasında da önemli bir misyon üstlenmiş durumdadır. Bu cümleden olmak üzere Sivas’taki bazi Sivas gümüş ürünlerinin patent tescillerinin yapıldığını bilmekteyiz.

Sivas’ta Çubukçuluk (Ağızlık yapımcılığı) :
“Ağızlıkçılık” veya “Çubukçuluk” ismiyle anılan el sanatının başlangıcı 1800 yılına kadar iner. Sivas ağızlıklarının yapımında Tokat-Erzincan-Erzurum-Kars ve Ağrı yörelerinden temin edilen “Germişek ya da karamuk” denilen ağaç cinsleri kullanılır. Son zamanlarda Sivas’ta ki ağızlıkçılar kalemlik, isimlik, tığ sapı, şamdan, minare maketi ve tükenmez kalem gibi hediyelik eşyalar da yapmaktadırlar. Yani zamana göre ürün nitelikleri de yenilenmektedir. Bu bakımdan Sivas hediyelik eşya sektörü son derece canlıdır. Özellikle yaz aylarında Sivas’ta turistik hediyelik eşya satışları oldukça artmaktadır. Yurt içine ve yurt dışına Sivas’tan hediyelik eşya ürünleri ihraç edilmektedir. Sivas hediyelik eşyalarında en çok Sivas bıçakları ve Sivas ağızlıkları, Sivas kalemleri yer almaktadır.

Sivas’ta Çakı-Bıçak Yapımcılığı:
Geçmişin gözde kılıçları, Kılıççılar Çar-şısında yapılırdı. Kılı-cın yerini giderek daha güçlü silahlar alınca, kılıç ustaları çakı-bıçak yapımına yöneldiler. Kentte bulunan bıçak atölyelerinde genellikle kılıç tipi bıçaklar, bağ bıçakları, büyük ek-mek bıçakları, bir, iki, üç ağızlı ya da ustura tipi bıçaklar yapılır. Kentin özellikle kara saplı bıçakları ünlüdür. Çakı ve bıçakların ağızları “namlu” denilen çelikten sapları boynuzdan yapılır.

Sivas’ta Bakırcılık:
Bakırcılık eski yay-gınlığını yitirmiştir. İl Bakırcılığının en eski örnekleri Sivas Müzesinde sergilenmektedir.
Özellikle Osmanlı döneminde çok yaygın olan bakırcılık bugün değişen zaman ile birlikte kaybolmaya yüz tutmuştur. Çünkü artık bakır ürünler kullanılmamaktadır. Bununla birlikte halen geleneksel anlamda Sivas’ın yerli ailelerinde eskiden kalan bakır eşyalar saklanmaktadır.

Sivas  bakır eşyalarında ustaların çalıştıkları bakırlara adlarını, bir din büyüğünün adını ya da ayet yazması gelenektendir.

Muhsin Yazıcıoğlu Biyografisi

Muhsin Yazıcıoğlu, 31 Aralık 1954 tarihinde  Sivas’ın Şarkışla ilçesine bağlı  Elmalı Köyü’nde doğdu. Babasının adı Halit, annesinin adı Fidan’dır.

İlk ve orta öğrenimini Şarkışla’da tamamladı. Bu süre içerisinde Genç Ülkücüler hareketine katıldı.

Veteriner Hekimdir; Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi’ni bitirdi. Ankara’ya geldikten sonra , Ülkü Ocakları Genel Merkezi’nde görev yapmaya başladı. Sırasıyla; Ülkü Ocakları Genel Başkan Yardımcılığı ve Ülkü Ocakları Genel Başkanlığı yaptı. (1977-1978). 1978’de faaliyete geçen Ülkücü Gençlik Derneği’nin kurucu Genel Başkanı oldu.

1980 yılına kadar MHP’de Genel Başkan Müşavirliği görevinde bulundu.

1980 darbesinin ardından cezaevine konuldu. 5,5 yılı hücrede olmak üzere 7,5 yıl Mamak Cezaevi’nde kalan Muhsin YAZICIOĞLU 7,5 yıl cezaevinde kaldığı bu davadan herhangi bir ceza almadı. Muhsin YAZICIOĞLU, evli ve iki çocuk babasıdır.

1987’de arkadaşları ile birlikte MÇP’de siyasete girdi. MÇP’de Genel Sekreter Yardımcılığı görevinde bulundu. 1991 genel seçimlerinde üç partinin oluşturduğu ittifak bünyesinde Sivas’tan milletvekili seçildi. 1992 yılı Temmuz ayında, bir grup arkadaşı ile birlikte MÇP’den ayrıldı.

Selçuklu Sosyal Güvenlik ve Eğitim Vakfı Genel Başkanlığı görevini üstlendi. Büyük Birlik Partisi Kurucu Üyesi ve Kurucu Genel Başkanı oldu. 19 ve 20. Dönem Sivas Milletvekili. Büyük Birlik Partisi Genel Başkanı. Yazıcıoğlu, evli ve 2 çocuk babasıdır.

İmzası Bulunan Kanun Teklifleri İçin Tıklayınız

Geçtiğimiz günlerde kaleme aldığımız Bilinmeyen Sivasım yazısı ile şehrimizle ilgili fazla bilinmeyenler konusunda ele alacağımız bir seri yazı dizisinin başlangıcını yapmıştık.

Bu haftadan itibaren bunun açılımını oluşturmaya çalışacağız. Önceki yazımızda da değindiğimiz gibi bir şehri geliştirebilmek için o şehri iyi tanımak gerekir. Şehrin potansiyelini bilmekle varolan değerler daha yüksek noktalara taşınabilir. İşte o zaman şehrin imajı ile ilgili daha sağlıklı yorumlarda bulunabiliriz.

    Sivas denildiği zaman insanların kafasında beliren ilk konular Sivas şehrinin imajını göstermektedir. Bugün itibariyle bu sonuçlar çok iç açıcı görünmese de bu durumu yakın tarihimizde meydana gelen olayların sonuçları içinde okumak gerektiği kanatindeyim.

Sivas’ın Türkiye’den görünüşü konusunda yorum yapmak gerekirse Sivas’ı Türkiye’nin prototipi görmek lazım gelir. Nasılki Türkiye doğu ile batı arasında kalmış ne doğu ne batı görünüyorsa Sivas’ta Türkiye içinde benzer bir sorunu yaşamaktadır. Doğudakilere göre batıda batıdakilere göre ise doğudadır.

Kendi bünyesindeki farklı kültürler Sivas’ı zenginleştirirken aynı zamanda Sivas ile ilgili farklı düşüncelerin ortaya çıkmasına sebep olmaktadır. Çoğu zaman Sivaslılarla ilgili yapılan yorumların bu tarz önyargılardan çıktığını söylemek mümkündür.

Bununla birlikte Türkiye’nin kendini Avrupa’ya veya dünyaya kanıtlama çabası içinde olması çoğu zaman Sivas’ın da kendini Türkiye’ye kanıtlama çabalarına benzetilebilir. Belki doğrudan bu tarz bir çalışmanın içinde olunmasa da insanların zihninde yer alan kötü imajın yok edilmek istendiği de bir gerçektir.

Bundan sonraki yazımızda Sivas’ın tarihi geçmişi ve bugünü hakkında bahislere değinerek geçmişle günümüz arasında köprü kurmaya çalışacağız. Ve bu sayede daha sonraki yazılarımızda Sivas ilinin sorunları için çözüm yolları bulmaya çalışacağız.

Sivas ile ilgili bilinmeyenler

Bunları Biliyor musunuz ?

İstanbul’u fetheden Fatih Sultan Mehmet’in hocası Molla Hüsrev’in Sivaslı olduğunu ve Fatih’in hocasına danışıp icazet aldığını dolayısıyla İstanbul’un fethinde Sivaslı Molla Hüsrev’in önemli katkısı olduğunu…

Sivas’ın Divriği ilçesinde yer alan Divriği Ulu Camii ve Darüşşifası’nın Unesco (Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Organizasyonu ) tarafından Dünya Kültür Mirası Listesinde yer aldığını ve bu listede yer alan Türkiye’deki dokuz kültürel ve doğal yapıdan birisi olduğunu…

Anadolu Selçuklu Devleti ve beylikler döneminde birçok medresenin inşa edildiği ve adeta bir medreseler şehri haline gelen Sivas’a Osmanlı Devleti’nin şehre hakim olduğu beş asırlık devir boyunca sadece bir medrese inşa edildiğini ve bu medresenin de Küçük Minare Mahallesi’nde yaptırılan İhsaniye Medresesi olduğunu… Ayrıca bu medresenin Sivas Valilerinden Said İbrahim Paşa’nın babası Himmet Ağa tarafından yaptırıldığını… (bakınız ; Ömer Demirel Kuruluşundan Günümüze Çeşitli Yönleriyle Bir Osmanlı Mahallesi : Küçük Minare Mahallesi , Türk Yurdu Dergisi, Aralık 1999-Ocak 2000, sy. 148 )

Selçuklular ve Beylikler döneminde Sivas, Kayseri , Konya gibi şehirlerin çok büyük imar ve kalkınma faaliyetlerine sahne olmuş olmalarına rağmen Osmanlıların Türk-İslam fetih anlayışı nedeniyle batıya ve dolayısıyla Bursa, Edirne ve İstanbul gibi şehirlere önem vermesinden dolayı ağırlık merkezinin batıya ve Balkanlara kayması neticesinde Sivas’ta ve çevresinde yapılan eser sayısının azalmış olabileceğini …

Divriği Ulu Camii için bir Amerikalı tarihçinin “Bu eser bizde olsaydı , cam bir kafes yapar ve eseri bu cam kafesin içinde saklardık” dediğini ve Türkiye’de ise bu eserin bir türlü restore edilip, cazibe haline getirilemediğini…

Sivas’ın Osmanlı Devleti zamanında Paşa Sancağı ( eyalet merkezi ) haline getirildiğini ve böylelikle Karaman ile birlikte Anadolu’daki iki Paşa Sancağı’ndan biri olduğunu ve böylece Sivas’ın çevresindeki birçok ilin Sivas’a bağlı sancaklar haline getirildiğini…

2004 yılında Osmanlı arşivlerine en çok ilgiyi gösteren yabancıların A.b.d.’liler olduğunu ve ayrıca Japonların araştırdıkları önemli konulardan birisinin de Rum Vilayeti ( Sivas-Kayseri ) tarihi olduğunu ..

Fransızların 2004′te arşivlerde yaptıkları araştırmalardan ilgilendikleri konular arasında “Büyükşehir ve dışındaki Sivaslıların geleneklerindeki değişim ve gelişmeleri” incelediklerini….

Star Gazetesi’nin 13 Eylül 2004 haberine göre İstanbul’un 12 milyon nüfusunun 1,5 milyonunu Sivaslıların oluşturduğunu ve İstanbul’daki 1922 hemşehri derneğinin 615′ini İstanbul’daki Sivaslıların kurduğunu, ayrıca bu derneklerden 312’sinin Sivaslılar Vakfı’na bağlı olduğunu… Bundan başka kurulan CMS sistemiyle Sivas’ta olup bitenden İstanbul’da 12 bin kişinin anında haberdar olduğunu…

İstanbul’da yaşayan Sivaslıların en yoğun yaşadıkları ilçenin Maltepe ve burdaki Zümrütevler Mahallesi olduğunu ve İstanbul’da seçilen Sivaslı tek ilçe belediye başkanının AKP’li Maltepe Belediye Başkanı Fikri Köse olduğunu…

Sivas’ın başta Anadolu Selçuklu Devleti olmak üzere Danişmentliler, Kadı Burhaneddin, Eretna Devleti gibi devletlere başkentlik yaptığını Divriği’nin de Mengücekliler hakimiyetinde kaldığını, Kadı Burhaneddin ve I. İzzedin Keykavus gibi hükümdarların mezarlarının Sivas’ta olduğunu…

Türk edebiyatının güçlü temsilcileri ve Türkçe’yi en iyi kullanan aydınlardan gösterilen Yavuz Bülent Bakiler, Beşir Ayvazoğlu , Ahmet Turan Alkan ve Ergun Göze gibi aydınların Sivaslı olduklarını ve Sivas ile ilgili birçok eser yazıp, Sivas hasretlerini her fırsatta dile getirdiklerini…

Aralarında İsrail, Kuveyt , Hong Kong gibi güçlü ekonomilere sahip 111 ülkeden daha büyük Hollanda, Belçika gibi ülkelere yakın yüzölçümü olan Sivas’ın yüzölçümü olarak Türkiye’de Konyadan sonra ikinci büyük il olduğunu… Sivas’ın Avrupa’nın en eski cumhuriyeti olan San Marino’nun 470 katı alana sahip olduğunu… Sivas topraklarının Türkiye’de üç ayrı bölgeye yayıldığını…(bakınız ; Türkiye Gazetesi , 31 Temmuz 2005 Pazar , sy. 7.)

Türkiye’nin yıllık demir cevheri üretiminin yarıdan fazlasınının Sivas Divriği tarafından karşılandığını, Sivas’ın sölestin yatakları açısından ülkede yüzde 90 ve asbest yatakları açısından da yüzde 58 paya sahip olduğunu, ayrıca Sivas’ta 4 altın, 17 bakır, 42 demir, 127 krom, 5 kurşun-çinko, 20 manganez, 12 nikel, 2 wolfram, 7 manyezit, 22 mermer, 34 sölestin, 23 tuzla, 31 asbest, 3 talk, 16 linyit, 2 kaolen, 1 barit, 6 kaplıca kaynağı, 1 adet memba suyu, maden suyu, çok sayıda çimento hammaddesi, tuğla-kiremit hammaddesi, jips ve kireçtaşı zuhur ve yataklarının yanında bentonit, diyatomit, zeolit, florit, grafit, asfaltit, kükürt, vermikülit, antimuan, arsenik, uranyum-toryum, karbondioksit ve nadir toprak element zuhurları bulunmasına rağmen bir çok yer altı kaynağının kullanılamadığını veya işletilmediğini..(bakınız ; Türkiye Gazetesi , 31 Temmuz 2005 Pazar , sy. 7.)

Sivas şehrinin eskiden beri surlarla çevrili olduğunu ve Selçuklu Devleti ile Osmanlı Devleti zamanlarında bu surların var olduğunu, günümüzde yapılan kazırlarda özellikle dış surlarla ilgili kalıntıların bulunduğunu…(bakınız ; Ömer Demirel, Sivas Şehir Hayatında Vakıfların Rolü, TTK Yayınları, sy. 11 )

Kanuni Sultan Süleyman’ın Veziri Koca Hasan Paşa’nın da Sivaslı olduğunu…

Türkiye’de kayak sporunun ilk kez  Sivas’ta başlatıldığını..

Sivas şehrinin eskiden beri (Osmanlı dönemi dahil ) surlarla çevrili olduğunu

14. yüzyılda Sivas’ta 120.000 kişinin yaşadığını ve dolayısıyla Sivas’ın bugünkü nüfusunun yaklaşık yarısına daha 14. yüzyılda ulaştığını. (Bakınız : Prof. Dr. Mehmet Şeker , Fetihlerle Anadolu’nun Türkleşmesi ve İslamlaşması )

Sivasspor’un logosundaki Üç Yıldız’ın Sivasspor Kulübü’nün oluşmasını sağlayan üç tane yerel spor kulübünü temsil ettiğini.

Milli Mücadele döneminde Sivas’ın Sivas Kongresi ile birlikte 108 gün boyunca hareketin merkezi konumuna geldiğini ve Mustafa Kemal Atatürk ile silah arkadaşlarının bu 108 gün boyunca Sivas’ta ağırlandığını.

Sivas’ın I.Dünya Savaşı sonrasında ve Kurtuluş Savaşı’nda düşman işgaline uğramadığını ve bu özelliğiyle Anadolu’daki az sayıdaki şehirden biri olduğunu.

Sivas Şifahiye Medresesi’ndeki yangın izlerinin Orta Asya’dan gelip Anadolu’yu ele geçirmeye çalışan Timurlenk’in, 180 000 kişilik ordusu ve filleriyle ani bir baskın yapıp 4.000 kişilik Osmanlı ordusunu gafil avladığında yaptığı büyük tahribat ve zulümün canlı kanıtı olarak hala var olduğunu.

Osmanlı döneminde Bölge Eyaleti olan Sivas’a 1516 yılında alınan karara göre Kayseri, Tokat, Amasya, Yozgat, Çorum, Divriği ve Arapkir ilçe olarak bağlandığını.

XIV. yüzyılın ilk yarısında Sivas’a gelen İbn-i Batuta’nın , bu şehri İlhanlılar’ın Anadoluda’ki en büyük şehri olarak tanımladığını.

En eski dünya medeniyetleri olan Persler, Etiler, Hititler, Asurlar’ın Sivas’ta hüküm sürdüklerini…

Cumhuriyet tarihinin de ilk vagon ve lokomotif fabrikası ve Cer atelyesi TÜDEMSAŞ’ın Sivas’ta 1939’da kurulduğunu.

Karadeniz’in tek yolcu treni olan Samsun Postası’nın Sivas’tan gönderildiğini

Sivas Kangal’da Türkiye’nin en büyük linyit işletmesinin bulunduğunu.

Sivas’ın 1 245 köy ile Türkiye’nin en fazla köye sahip ili olduğunu..

Tarihçi Talha Gönülalan’a ait bir çalışmadır.

Sivas Belediye Meclisi’nden zam..

Sivas’ta toplu taşıma ücretlerine zam yapıldı. Buna göre emekli ve öğrenciler için tek binişlik kent kart ücreti 60 YKr’den 70 YKr’ye, tam binişler ise 1 YTL’den 1,1 YTL’ye çıkarıldı.

Toplu taşıma ücretlerine en son Mart ayında zam yapılmıştı.

Sivas gibi yolculuk mesafesinin birçok büyük şehire göre kısa olduğu bir şehirde fiyatların ortalamanın üzerinde seyretmesi Sivaslıların şikayetine neden oluyor. Ulaşımda alternatifsizliğin rekabet ortamını engellediğini düşünen birçok vatandaş bu konuyla ilgili gerekenlerin yapılmasını istiyor.

Sivas kemik tarağı koç, manda ve öküz boynuzundan yapılır. Boynuzlar bir müddet bekletilip kurutulduktan sonra en ince ayrıntısına kadar temizlenir ve ateş ocağına konur.

 Ustanın gözetimi altında ateş ocağında ısıtılan boynuzun düzleştirilmesi yapılır. Yapılacak tarağın şekline göre kaba olarak kesilir.

Daha sonra tesviyesi yapılan kemik yeniden ateş ocağında ısıtılarak ikinci kez düzeltme işlemi yapılır. Düzeltilen kemiğe zımparada tam şekil verilerek diş açmaya hazır duruma getirilir. Dişleri açılan malzeme ince zımparadan geçirilip rendelenir. Dişlerin uçları eğelenerek sivriltilir. Son işlem olarak parlatılan kemik tarak, artık kullanıma hazırdır.

Kemik tarağın saçta kepeklenmeye ve elektriklenmeye karşı olduğu tıbbi yönden kanıtlanmıştır. Boynuzlu tarak, oymalı tarak, bayan tarağı, erkek tarağı, sakal tarağı, çanta tarağı kemik tarağın çeşitlerindendir. Son zamanlarda kemik tarağın dışında boynuzdan; kemik toka, zarf açacağı, yemek kaşığı, çay tabağı ve kolye ucu da üretilmektedir.

Bugün özellikle turistik bölgelerden Sivas kemik tarağına yönelik büyük talepler geldiği görülmektedir. Bununla ilgili olarak Sivas bölgesinde tamamen bu işle uğraşan ustalar bulunmaktadır. Toplu olarak talep etmeniz durumunda sivascity.com İletişim sayfamızdan bizimle irtibata geçerek bu ustalarla bağlantı sağlayabilirsiniz.

Sivas Kebabı
Yarım kg. koyun eti
tuz
soğan
kırmızı biber
karabiber
yarım kg. patlıcan
yeşil biber
domates
Patlıcan alacalı soyulur ve yuvarlak sekilde  iri iri doğranır, kararmamasi icin tuzlu suya konur. Biberler temizlenir yıkanır, domatesler yuvarlak kesilir.
Maydanoz iri kıyılır, patlıcan yıkanır süzülür. 
Patlıcan ve biber bol yağda hafif kızartıdikdan sonra  bir tencereye et alınır biraz su eklenir pisirilir 1 çorba kasığı yağ ile hafıf kavrulur soğan incecik kıyılır eklenir pişirilir. 
Patlıcanların yarısı dizilir. Üzerine domates dizilir . Onun üzerine biber dizilir.
Tekrar patlıcan ve domates sırayla dizilin en son maydanoz serpilir, baharat ve tuz serpilir. 1,5 su bardağında sulandırılmıs salçalı su dökulur,  önce harlı sonra kısık ateste pisirilir.
 
Başka bir tarif ise şu şekilde ;

Koyun eti parçalanr, bunlar pirzola büyüklüğünde ayrılıp, tuz, soğan ve baharattan oluşan bir karışıma yatırılır. Bu etler bir ucu baston gibi eğik uzunca şişlere dizilir, alaca soyulup dilimlenmiş patlıcan, yeşilbiber ve domates de sırayla atrı şişe dizilir. Bu şişler bir tandırı andıran 1,5 metre derinlikte ve genişliğinde olan tuğlalardan örülmüş toprakla sıvanmış ocakta pişirilir. Ocağın üzeri açık olup asmak için bir tel vardır. Şişler ateş üzerinde dik asılarak pişirilir. İnce bulgur, salça soğan, biber, tuz ilavesiyle hazırlanan içle doldurulur.

Sivas şehri denilince

Sivas şehri denilince aklımıza medreselerle birlikte camiler de gelmektedir. Bu anlamıyla Sivas, camiler ve medreselerle bilinen bir kültür ve tarih şehridir.

Sivas’ta eski dönemlerde yapılan bu camilerden bazıları bugün bile ayakta olmalarına rağmen bir çoğu yok olmuştur. Sivas’taki tarihi camiler etüd edildiğinde camilerin genellikle bugün şehir merkezinde yoğunlaştığı ve yerleşmenin mevcut olduğu eski sur, kale dışına taşmadığı görülmektedir. Camiler özellikle merkezde ve bugün de şehrin merkezi olan bölgede ya mahalle camileri olarak veya sosyo-ekonomik canlılığın olduğu yerlerde de gereksinimden ötürü yapılmışlardır. Bu anlamda da Sivas camilerinin birbiriyle benzer birçok yönü bulunmakla birlikte farklılıkları da vardır.

Günümüze kadar gelebilmiş tarihi camiler özellikle bugün yapılan camilerle kıyaslandığında daha küçük ölçekli camiler olarak görülmektedirler. Ayrıca şehirdeki birçok tarihi cami Osmanlılar devrinde imar edilmiştir. Bugün de camilerin bazılarında onarım çalışmaları devam etmektedir. 

Kale Camii konum olarak şehrin tam ortasında Buruciye Medrese’nin ön cephesine Çifte Minareli Medrese ve Şifaiye Medrese’nin de sağ yönüne 50 metreden az bir uzaklıktadır. Bu anlamıyla medreselerin ve Selçuk Parkı’nın tam ortasındadır. Eser bir Osmanlı devri yapısıdır. III. Murad Han’ın veziri Sivas Valisi Mahmud Paşa bu camiyi 1580 tarihinde yaptırmıştır.

Sivas’ta yer alan Osmanlı camileri içerisinde en güzeli olan Kale Camii kare planlı asıl ibadet bölümüne sahiptir. Üzeri kurşunla kaplı tek kubbe ile örtülüdür. Şehrin İstasyon Caddesi ve Sivas Kongre Binası (Etnografya Müzesi) yönünde yer alan minaresi onaltıgendir ve tuğla örgülüdür. Cami içindeki mihrap ve minber mermerden yapılmış olup bugün hala ayaktadır.

Talha GÖNÜLALAN